Hayat Dengemiz – Allah’a Yönelişin İlk Adımı: Tövbe - Semerkand Dergisi
Dervişler.Net Anasayfa

Forumda toplam 25.033 konu paylaşıldı... Bu konulara toplam 145.572 yorum yapıldı. Bugün 0 konu ve 0 ileti gönderildi.. Toplam : 22886 üyeli aileyiz.
Dervişler Mekanında, Hayat Dengemiz – Allah’a Yönelişin İlk Adımı: Tövbe, konusunu okuyorsunuz... Bu konu 2325 defa okundu.İsim benzeri konuları sayfanın altından takip edebilirsiniz.
Hayırlı paylaşımlar diliyoruz. Aradığınız konuyu bulamadıysanız bizimle iletişime geçebilirsiniz. Yazı alıntılarında kaynak(www.dervisler.net) gösterilmesi rica olunur.

Dervişler Mekanında paylaşılan en güzel konu:{Hayat Dengemiz – Allah’a Yönelişin İlk Adımı: Tövbe}   Okunma sayısı 2325 defa

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Çevrimdışı Kararlı

  • Murakıp
  • *****
  • İleti: 7.047
  • Konu: 1851
  • Derviş: 4252
  • Teşekkür: 30

Töv­be, iş­le­nen gü­nah­lar­dan piş­man ve na­dim ola­rak Al­lah’a yö­nel­me­nin adı­dır. Rab­bi­miz, nur­lu töv­be ka­pı­sı­nı, gir­mek is­te­yen­ler için ar­dı­na ka­dar açık tu­tu­yor.
 
Ve O’nun en­gin rah­me­ti­ne açı­lan böy­le bir ka­pı­nın var­lı­ğı bi­le Al­lah’a bin­ler­ce hamd ve se­nâ­yı ge­rek­ti­ri­yor.
 
Töv­be, mü­cel­lâ di­ni­mi­zin ta­rif et­ti­ği iba­det­le­rin en ef­da­li, ke­mâ­lât ma­kam­la­rı­nın baş­lan­gı­cı, ilâ­hî hoş­nut­lu­ğa ulaş­ma­nın en par­lak yo­lu­dur.
 
Di­ğer ta­raf­tan töv­be, kul ol­ma­nın bir ta­bi­atı olan gü­nah­lar­dan arın­mak için farz bir iba­det­tir. Her iba­de­tin ken­di­ne mah­sus vak­ti ol­du­ğu hal­de, bel­li vak­ti ol­ma­yan bir iba­det­tir. Rab­bi­nin hoş­nut­lu­ğu­nu ara­yan her­ke­sin, her an­da, her du­rum­da O’nun­la gö­nül ir­ti­ba­tı­nı ta­ze­le­me­si için töv­be ha­zır­dır.
 
Ser­ver-i Ci­han Efen­di­mi­z’in (s.a.v) gün­de yet­miş ve­ya yüz de­fa töv­be et­ti­ği­ni bil­dir­me­si, pey­gam­ber­le­rin da­hi töv­be­den uzak ka­la­ma­ya­cak­la­rı­nı iza­ha yet­mek­te­dir. O hal­de genç-ih­ti­yar, has­ta-sağ­lam, âsi-ita­at­kâr bü­tün üm­met-i Mu­ham­med töv­be et­mek­le mü­kel­lef­tir.
 
İn­san ku­sur­lu ve âciz var­lık­tır. Zâ­hi­rî ve bâ­tı­nî hal­le­rin­de arın­ma­ya, te­miz­len­me­ye muh­taç­tır. İm­da­da töv­be ka­pı­sı ye­ti­şi­yor. Bu sa­ye­de kul her an yü­zü­nü Hakk’a dön­dü­re­bi­li­yor, ezel­de­ki ahid ve mi­sa­kı­nı töv­be ile ta­ze­le­ye­bi­li­yor. Ve töv­be eden, ku­sur ve is­ya­nı­nı gö­rüp boy­nu­nu bü­ken in­sa­nın, “Ey rab­bim! Sen ga­fûr ve ra­hîm­sin. Be­ni ba­ğış­la!” ya­ka­rı­şı­nı yü­ce mev­lâ çok se­vi­yor.
 
Töv­be, âlem­le­rin rab­bi­ne gi­den ak-pak yo­lun ka­pı­sı­dır. O ka­pı­dan her gi­riş­te kalp­ler fe­rah ve it­mi­nan bu­lu­r, gü­nah kir­le­rin­den arı­nı­r. O ka­pı âlem­le­rin rab­bi­nin hoş­nut­lu­ğu­na açı­lı­r.
 
Töv­be, ke­li­me ola­rak “in­sa­nın dö­nüp gel­me­si, rü­kû et­me­si; gü­nah ve is­yan­dan dö­nüp Hakk’a yö­nel­me­si­dir.”
 
Bu dö­nüş­te her­ke­sin ha­li fark­lı: Kâ­fir küf­rün­den, mü­min gaf­le­tin­den, fâ­sık is­ya­nın­dan dö­ner, yo­lu­nu Al­lah’a çe­vi­ri­r. Ni­ce âsi kul­lar gü­nah­la­ra müp­te­lâ iken, bu yol­la kur­biy­yet ma­ka­mı­na ulaş­tı­lar, üm­met-i Mu­ham­med’e ör­nek ol­du­lar.
 
Rab­bi­miz Kur’ân-ı Ke­rîm’de pek çok âyet-i ce­li­le­de töv­be­yi fer­man bu­yu­ru­yor; Fahr-i Ci­han Efen­di­miz (s.a.v) de da­ima gü­nah­la­ra töv­be­yi emir ve tav­si­ye edi­yor.
 
Töv­be hiç bek­le­til­me­ye­cek ka­dar önem­li­dir. Mü­mi­ne ya­ra­şan ve on­dan bek­le­nen, ya­nı­lıp iş­le­di­ği bir gü­na­hın ar­dın­dan he­men töv­be­ye sa­rıl­ma­sı­dır. Çün­kü töv­be farz­dır. Töv­be yok­sa, so­rum­lu kal­mak var. Bu­nun an­la­mı şu­dur: Bin de­fa tö­kez­le­yip düş­sek de, bin bir kez kal­kıp yo­la de­vam et­me şan­sı­na sa­hi­biz. İş­te Al­lah’a gi­den yol bu ka­dar açık, bu ka­dar gü­zel­dir. Ne bü­yük bir rah­met, ne bü­yük fır­sat!
 
Töv­be­siz kal­ma­nın iza­hı ise şu­dur: Kul iş­le­di­ği gü­nah­la bir ha­ra­ma gir­miş olu­r. Eğer töv­be et­mez­se, ge­ri dön­me­di­ğin­den do­la­yı ikin­ci bir ha­ram onu bek­ler. Bir gü­na­hı iki­ye kat­la­mak ya da ge­ri dö­nüp o kir­den yı­kan­mak… Han­gi­si ter­cih edi­lir?
 
Ce­nâb-ı Mev­lâ­mız, töv­be­de ace­le et­me­miz için ba­kın ne bu­yu­ru­yor:
 
“Al­lah ka­tın­da mak­bul olan töv­be o kim­se­le­rin yap­tı­ğı­dır ki, on­lar ca­hil­lik­le­riy­le bir kö­tü­lük iş­le­dik­le­rin­de, ace­le ola­rak töv­be eder­ler. İş­te Al­lah böy­le kim­se­le­rin töv­be­le­ri­ni ka­bul bu­yu­rur.” (Ni­sâ 4/17)

Gü­nah­tan piş­man­lık du­yup Al­lah’a yö­ne­liş­te­ki bu aci­li­ye­tin en önem­li se­be­bi, hiç şüp­he­siz ölü­mün her an gel­me ih­ti­ma­li­dir. Düş­tü­ğü is­yan ve ha­ta­la­rın ar­dın­dan Al­lah’a dön­me­miş bir kul ola­rak O’nun hu­zu­ru­na git­mek… Han­gi mü­min bu­na ra­zı ola­bi­lir?
 
Al­dı­ğı­mız her ne­fes, kal­bi­mi­zin her atı­şı bir fır­sat­tır. O fır­sat­lar bit­me nok­ta­sı­na ge­lin­ce ar­tık ka­pı­lar da ka­pa­nı­r. Rab­bi­mi­zin ika­zı çok açık­tır:
 
“Yok­sa ka­bul olu­nan töv­be, kö­tü­lük­ler ya­pıp edip de, iç­le­rin­den bi­ri­ne ölüm ge­lip ça­tın­ca, ‘Ben şim­di töv­be et­tim’ di­yen­le­rin­ki de­ğil. Kâ­fir ola­rak ölen­le­rin­ki de de­ğil. İş­te öy­le­si kim­se­ler için çok acı bir azap ha­zır­la­dık.” (Ni­sâ 4/18)
 
Gö­rü­lü­yor ki, ölüm anı­na ka­dar Al­lah’a yö­ne­li­şi ge­cik­ti­rip, tam o an­da ya­pı­lan töv­be için ar­tık çok geç…
 
Ya­pı­lan ha­ta­la­rın, gü­nah­la­rın ba­ğış­lan­ma­sı­nı is­te­mek­le bir­lik­te, on­la­rı ter­ket­mek töv­be­nin ha­ki­ka­ti­dir. İba­det ve ta­at­le­rin­de­ki nok­san­lık­la­ra ha­ki­ki töv­be, on­la­rın ka­za edil­me­si­ gay­re­ti­ni ge­rek­ti­ri­r. Kul hak­la­rı­na ge­lin­ce, an­cak he­lâl­le­şe­rek töv­be­nin ha­ki­ka­ti ta­hak­kuk eder.
 
Gü­nah­la­rın­dan do­la­yı rab­bin­den ha­yâ et­me­si töv­be­kâr in­sa­nın özel­li­ği­dir. Yok­sa dil­de, söz­de kal­mış ve piş­man­lık du­yul­ma­dan söy­len­miş bir is­tiğ­far cüm­le­si ger­çek töv­be ola­bi­lir mi?
 
Töv­be ka­dar, töv­be­de sa­bit kal­mak da önem­li­dir. Bu­nun en gü­zel yo­lu ise, Al­lah dost­la­rı­nı şa­hit tu­ta­rak töv­be et­mek­tir. Son­ra on­lar­la be­ra­ber ol­mak, Hakk’a gi­den ker­van­da bir­lik­te yol al­mak­tır… Bu, gön­lü Al­lah’a bağ­lı, il­miy­le âmil ule­mâ­nın, ârif­le­rin ter­bi­ye­si­ne gir­mek de­mek­tir.
 
Rab­bi­miz bu­yu­ru­yor ki: “Ey iman eden­ler! Sa­mi­mi ve ke­sin bir dö­nüş­le Al­lah’a töv­be edi­niz.” (Tah­rîm 66/8)

Bu âyet­te tav­sif edi­len töv­be­ye “na­suh töv­be­si” de­nir ki, bir da­ha gü­na­ha dön­me­mek üze­re ya­pı­lan töv­be­dir. Önem­li olan da iş­te bu ha­li el­de et­mek­tir. Tam, kâ­mil bir töv­be­den söz ede­cek­sek, bu töv­be-i na­suh­tur.
 
İş­te bu nok­ta­da rab­bâ­nî âlim­le­rin ya­nın­da, on­la­rı şa­hit tu­ta­rak ya­pı­lan töv­be­nin öne­mi or­ta­ya çı­kar. Al­lah dost­la­rı­nın ya­nı­na gi­dip, on­la­rın mâ­ne­vî ter­bi­ye­sin­de ve ke­mâ­lât­la­rı­nın hi­ma­ye­sin­de, Al­lah’ın ni­ha­yet­siz rah­me­ti­ni bi­le bi­le, o rah­me­tin ga­za­bı­nı kat kat aş­tı­ğı­nı id­rak ede ede, O’nun ce­mâ­li­ne ta­lip ola­rak töv­be-i na­su­ha ula­şı­lır.
 
Her tür­lü ilim ve hü­ner­de bir üs­tat-ta­le­be iliş­ki­si na­sıl ge­re­ki­yor­sa, töv­be ma­ka­mın­da da töv­be­sin­de sa­bit ol­muş te­miz in­san­lar­la hem­hal ol­mak şart­tır. Han­gi ilim üs­tat­sız, han­gi sa­nat us­ta­sız ele ge­çer? Töv­be­yi hak­kıy­la ya­pıp, o hal üze­re sa­bit kal­ma hü­ne­ri­nin üs­tat­la­rı da, pey­gam­ber vâ­ri­si ule­mâ-yi izâm ve ev­li­ya-i ki­râm­dır. Bu zat­lar­la hem­hal olan­lar, tıp­kı on­lar gi­bi töv­be­le­rin­de sa­bit ka­lır, gü­nah iş­le­mek­ten ha­yâ eder­ler.
 
Yü­ce rab­bi­miz, her gü­na­hın töv­be­si­ni ka­bul bu­yu­ra­ca­ğı­nı be­yan et­mek­te­dir. O hal­de yap­tı­ğı töv­be­nin ka­bul edi­le­ce­ği­ne da­ir mü­mi­nin şüp­he­si ol­maz. Onun şüp­he ve en­di­şe­si, yap­tı­ğı töv­be­nin ger­çek bir töv­be ol­ma­dı­ğı­na da­ir­dir.
 
Mü­min töv­be edil­me­yen bir gü­nah­tan rab­bi­nin in­ti­kam ala­bi­le­ce­ği­nin id­ra­ki için­de ya­şar. Çün­kü rab­bi­mi­zin ga­za­bı gü­nah­lar için­de sak­lı­dır. Al­lah Te­âlâ her şe­ye ga­lip ve in­ti­kam alı­cı­dır.
 
Kur’ân-ı Ke­rîm’de bun­la­rın mi­sal­le­ri biz­le­re bil­di­ril­mek­te­dir. Bin­ler­ce yıl iba­det ve ita­at eden İb­lîs, Hz. Âdem’e (a.s) sec­de em­ri­ne is­yan ve bu is­ya­nın­da ıs­rar et­ti­ği; töv­be et­me­di­ği için ebe­dî ola­rak ko­vul­muş ve lâ­net­len­miş­ti.
 
İlk in­san ve ilk pey­gam­ber Hz. Âdem’in (a.s) oğ­lu da iş­le­di­ği ci­na­ye­te piş­man olup töv­be et­me­di­ği için ko­vul­muş­tu.
 
Hz. Mu­sa (a.s) dev­rin­de ya­şa­yan Bel‘am b. Bâ­ûrâ, çok sa­lih bir zat ol­du­ğu hal­de, son­ra­dan ha­ram­la­ra mey­let­miş­ti. Fa­kat piş­man ol­ma­dı­ğı, töv­be­ye sa­rıl­ma­dı­ğı için o da tar­de­dil­di. Hz. Nuh’un (a.s) oğ­lu da is­ya­nın­da ıs­rar et­ti­ği, töv­be et­me­di­ği için he­lâk edil­di.
 
Hz. Pey­gam­ber (s.a.v) za­ma­nın­da­ki müş­rik­ler, ta­rih­te da­ha ni­ce­le­ri… Mu­kad­des ki­ta­bı­mız is­yan ve gü­nah­la­rın­da ıs­rar­cı olan, töv­be­ye ya­naş­ma­yan ve bu se­bep­le de pe­ri­şan ve he­lâk olan­la­rı bi­ze ha­ber ve­rmek­te­dir. Bi­ze ve kı­ya­me­te ka­dar ge­le­cek bü­tün in­san­la­ra… İb­ret için, yü­zü­mü­zü bir an ön­ce Hakk’a dön­me­miz için…
 
Kur’ân-ı Ha­kîm’de ha­ber ve­ri­len bu bed­baht in­san­la­rın he­men ya­nı­ba­şın­da bir pey­gam­ber var­dı. Hat­ta o pey­gam­ber iç­le­rin­den bir­çok­la­rı­nın ya­kın ak­ra­ba­sı, ki­mi­nin de ba­ba­sı idi. Ama on­lar he­lâk ol­mak­tan kur­tu­la­ma­dı­lar.
 
Evet, Ce­nâb-ı Mev­lâ’nın en­gin mer­ha­me­ti var. Fa­kat o rah­met der­ya­sı­nın ke­nar­la­rın­da do­la­şıp, bir yu­dum iç­mek­ten im­ti­na eden­le­rin na­si­bi ne ola­bi­lir? Ha­ta­sı için özür di­le­mek­ten inat ve ıs­rar­la ka­çı­nan­la­rı kim af­fe­de­bi­lir?
 
Oy­sa ka­pı açık. Can bo­ğaz­da dü­ğüm­le­nin­ce­ye ka­dar, kı­ya­met sa­ati­ne ka­dar açık. Ye­ni­den doğ­mak is­te­yen­le­ri, ya­şa­ma şev­ki­ni yi­ti­ren­le­ri, ebe­dî cen­net yur­du­nu öz­le­yen­le­ri bek­li­yor. Ve o ka­pı­dan gi­rip ge­ri dön­me­yen­ler, bir kut­lu yol­cu­luk­ta âlem­le­rin ve kalp­le­rin sa­hi­bi­ne doğ­ru, ger­çek va­tan­la­rı­na doğ­ru yü­rü­yor­lar.


Muhammed  Saki Erol

| Temmuz 2013 |
Konu Adresi: http://www.dervisler.net/hayat-dengemiz--allaha-yonelisin-ilk-adimi-tovbe-t33637.0.html;topicseen





Paylaş facebook Paylaş twitter
 

Sirke neye iyi geliyor??? Biz Kur'anın Hadimleri ||semerkandyayin| semerkand.tv| semerkandradyo| semerkanddergisi| semerkandaile| mostar| semerkandpazarlama| sultangazi.bel.tr| sitemap| Arama Sonuçları| Dervişler Mekanı| Wap| Wap2| Wap Forum| XML| Rss| DervislerNet/Facebook | DervislerNet/Twitter | Forum İletişim| |||www.dervisler.net 0.109 saniyede oluşturulmuştur


Hayat Dengemiz – Allah’a Yönelişin İlk Adımı: TövbeGüncelleme Tarihi: 23/09/19, 10:46 Dervisler.Net © 2008-2014 |Lisans(SMF) |Sitemap | Facebook | Twitter | İletişim