Hayat Dengemiz – İnsanlık Okulu - Semerkand Dergisi
Dervişler.Net Anasayfa

Forumda toplam 25.023 konu paylaşıldı... Bu konulara toplam 145.506 yorum yapıldı. Bugün 0 konu ve 0 ileti gönderildi.. Toplam : 22869 üyeli aileyiz.
Dervişler Mekanında, Hayat Dengemiz – İnsanlık Okulu, konusunu okuyorsunuz... Bu konu 1120 defa okundu.İsim benzeri konuları sayfanın altından takip edebilirsiniz.
Hayırlı paylaşımlar diliyoruz. Aradığınız konuyu bulamadıysanız bizimle iletişime geçebilirsiniz. Yazı alıntılarında kaynak(www.dervisler.net) gösterilmesi rica olunur.

Dervişler Mekanında paylaşılan en güzel konu:{Hayat Dengemiz – İnsanlık Okulu}   Okunma sayısı 1120 defa

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Çevrimdışı Kararlı

  • Murakıp
  • *****
  • İleti: 7.047
  • Konu: 1851
  • Derviş: 4252
  • Teşekkür: 30
Hayat Dengemiz – İnsanlık Okulu
« : 03/07/13, 02:12 »
Hayat Dengemiz – İnsanlık Okulu

Al­lah Te­âlâ Kur’an’da,
 
“Mu­hak­kak ki biz in­sa­nı en gü­zel bir bi­çim­de ya­rat­tık” (Tîn 95/4) bu­yu­ru­yor. En gü­zel şe­kil… Âlim­le­ri­miz, âyet-i ke­ri­me­de ifa­de bu­yu­ru­lan bu en gü­zel şek­lin, vü­cut özel­lik­le­ri­nin ya­nı sı­ra, baş­ka hiç­bir var­lı­ğa ve­ril­me­yen mü­kem­mel­lik­ler ve ke­mâ­lât ol­du­ğu­nu söy­lü­yor.
 
Âlem­le­rin rab­bi­nin yer­yü­zün­de­ki ha­li­fe­si ola­rak ya­ra­tı­lan in­san, el­bet­te di­ğer var­lık­la­ra ben­ze­me­ye­cek, en gü­zel ve en üs­tün ola­cak­tır.
 
İn­sa­na do­ğuş­tan böy­le bir üs­tün­lü­ğü bah­şe­den rab­bi­miz, in­sa­noğ­lu­nun ha­yat prog­ra­mı­nın da bu eş­siz­li­ğe uy­gun ol­ma­sı­nı is­ti­yor. İn­sa­nın, in­san adı­na ya­ra­şır şe­kil­de dün­ya ha­ya­tı­nı ta­mam­la­ma­sı­nı is­ti­yor. Ya­ni so­rum­lu­luk dö­ne­min­den iti­ba­ren ölün­ce­ye ka­dar ken­di­si­ne fıt­ra­ten ve­ri­len ke­mâ­lât üze­re ya­şa­ma­sı­nı mu­rad edi­yor. Zi­ra kâ­inat­ta ira­de ve hür­ri­yet hak­kı­na sa­hip tek var­lık olan in­sa­nın, ke­mâ­lâ­tı­nı ko­ru­ma ve ge­liş­tir­me yo­lun­da en­gel­ler de var. Kö­tü­lü­ğü em­re­den ne­fis ve şey­tan en önem­li iki­ en­gel­dir. İlâ­hî prog­ra­mın bir hik­me­ti ola­rak, bu en­gel­ler in­san hür­ri­ye­ti­nin bir un­su­ru­dur. Öy­le ya, ter­cih hak­kı ol­maz­sa yü­cel­me ve ne­ti­ce­sin­de ilâ­hî mü­kâ­fat na­sıl ola­cak?
 
İn­san, rab­bi­ne ezel­de ver­di­ği sö­ze sa­dık kal­ma­yıp, nef­si­nin kö­tü ar­zu­la­rı­na esir ol­muş, şey­ta­nın tu­zak­la­rı­na al­dan­mış ise, in­san­lık sı­fa­tın­dan sıy­rıl­mış olu­yor. Cis­men in­san ola­rak kal­sa bi­le, her tür­lü kö­tü­lük ve boz­gun­cu­lu­ğun bek­le­ne­bi­le­ce­ği bir var­lı­ğa dö­nüş­müş olu­yor. Al­lah Te­âlâ, öy­le­le­ri için “aşa­ğı­la­rın en aşa­ğı­sı” (Tîn 95/5) sı­fa­tı­nı kul­la­nı­yor. Aşa­ğı­la­mak için kul­la­nı­lan hay­van isim­le­ri­ni bi­le de­ğil! Zi­ra hay­van­lar da, ila­hî ira­de­nin ver­di­ği va­zi­fe­le­ri ye­ri­ne ge­ti­ren, ya­ra­tı­lış özel­lik­le­ri­ne gö­re ya­şa­yan var­lık­lar­dır.
 
İn­sa­nı in­san ol­ma he­def ve ga­ye­si­ne gö­re ya­şa­ta­bil­me ça­ba­la­rı­nın ta­ma­mı­na ter­bi­ye, ya­ni eği­tim di­yo­ruz. Eği­tim, top­lum­da­ki ge­nel an­la­yı­şın ak­si­ne, bil­gi ver­me fa­ali­ye­ti olan öğ­re­tim­den çok fark­lı bir kav­ram­dır. Eği­tim bel­ki bil­gi­len­dir­me­yi de içi­ne alır, fa­kat as­la bil­gi­den, ilim­den iba­ret de­ğil­dir. Bu mâ­na­da eği­ti­min okul­la sı­nır­lı ola­ma­ya­ca­ğı; baş­ta ai­le ol­mak üze­re bü­tün bir top­lu­mun eği­tim ara­cı ol­du­ğu ke­sin­dir. Yi­ne ile­ti­şim araç­la­rı­nın, özel­lik­le de te­le­viz­yo­nun ro­lü­nü de unut­ma­mak ge­re­ki­r.
 
İn­sa­nın do­ğuş­tan ge­tir­di­ği ve ge­liş­tir­di­ği tak­dir­de onu me­lek­ler­den üs­tün ya­pa­cak ke­mâ­lâ­tı­nın ge­liş­ti­ril­me­si işi­ni yal­nız­ca oku­la yük­le­mek, sa­de­ce bu­gü­nü­mü­zü de­ğil, ya­rın­la­rı­mı­zı da ka­rar­ta­cak bir ha­ta de­ğil mi­dir? Bu­gün me­de­nî sa­yı­lan ül­ke­le­rin o ka­li­te­li okul­la­rın­da ya­şa­nan tra­je­di­le­ri na­sıl izah ede­bi­li­riz? Ül­ke­miz­de, iyi okul­lar­da öğ­re­nim gör­müş, say­gın mes­lek­ler edin­miş ba­zı in­san­la­rın yüz kı­zar­tı­cı iş­le­ri­ni ney­le açık­la­ya­bi­li­riz?
 
Ai­le­sin­den, için­de ya­şa­dı­ğı top­lum­dan, oku­du­ğu ki­tap­lar­dan, ders din­le­di­ği ho­ca­lar­dan, iz­le­di­ği te­le­viz­yon­dan, yer­yü­zün­de in­san ola­rak bu­lun­ma­nın ne an­la­ma gel­di­ği­nin ter­bi­ye­si­ni ve ede­bi­ni der­le­ye­me­miş in­san­dan dip­lo­may­la ne bek­le­ye­bi­li­riz? Hat­ta de­ni­le­bi­lir ki, öy­le­le­ri keş­ke oku­yup mes­lek sa­hi­bi ol­ma­sa­lar da, baş­ka in­san­la­rı, baş­ka ha­yat­la­rı böy­le­si­ne et­ki­le­me­se­ler­di.
 
Gö­rü­lü­yor ki, va­zi­fe­miz bü­yük ve çok önem­li. He­pi­miz, top­ye­kün ter­bi­ye gö­re­vi­mi­zi dev­ral­mak mec­bu­ri­ye­tin­de­yiz. Özel­lik­le de okul ön­ce­si dö­nem­de ço­cuk­la­rı­mı­za, ya­şan­tı­mız­la ör­nek­le­ye­rek ve kav­ra­yış­la­rı­na uy­gun yol­lar­la an­la­tıp öğ­re­te­rek te­mel di­nî eği­ti­mi mut­la­ka ver­me­li­yiz. Ne­re­den gel­di­ği­ni, ni­çin ya­şa­dı­ğı­nı, ne­re­ye gi­de­ce­ği­ni, na­sıl iyi bir in­san ola­bi­le­ce­ği­ni öğ­ret­me­li­yiz. Ki­şi­li­ğin şe­kil­len­di­ği bu dö­nem­de alı­nan eği­ti­min bü­tün bir ha­ya­tı et­ki­le­di­ği­ni, bu dö­nem­de alı­nan bil­gi­le­rin ta­şa nak­şe­dil­miş­çe­si­ne ka­lı­cı ol­du­ğu­nu unut­ma­ma­lı­yız.
 
Biz­ler, eği­tim va­zi­fe­mi­zi hak­kıy­la ye­ri­ne ge­ti­re­bil­mek için, ön­ce­lik­le ken­di ha­yat prog­ra­mı­mı­zın rab­bi­mi­zin mu­rad et­ti­ği çiz­gi­ye ne ka­dar uy­gun ol­du­ğu­nu ir­de­le­mek mec­bu­ri­ye­tin­de­yiz. İş­le­ri­mi­zin nef­sa­nî mi, şey­ta­nî mi, yok­sa O’nun rı­za­sı­na gö­re mi ol­du­ğu­nu te­fek­kür et­mek zo­run­da­yız. Kal­bi­mi­zin ne­yin mu­hab­be­ti ve sev­gi­siy­le do­lu ol­du­ğu­na bak­mak mec­bu­ri­ye­tin­de­yiz. An­cak o za­man ken­di ya­kın­la­rı­mız­dan baş­la­ya­rak, çev­re­mi­ze iyi bi­rer reh­ber ola­bi­lir, doğ­ru­la­rı ve gü­zel­lik­le­ri su­na­bi­li­riz. Ya­ni eği­tim­li olur­sak eği­te­bi­li­riz.
 
Al­lah Te­âlâ’nın in­san­lı­ğı eğit­mek için gön­der­di­ği pey­gam­ber­le­rin vâ­ri­si olan rab­bâ­nî âlim­ler, biz­le­ri eği­til­me­ye ça­ğı­rı­yor. On­lar her de­vir­de ol­du­ğu gi­bi bu­gün de ya­şan­tı­la­rıy­la, söz­le­riy­le in­sa­nı in­san ola­rak ya­şa­ta­bil­mek için ça­lı­şı­yor­lar. İn­san­lı­ğı hak­ka, ada­le­te, ba­rı­şa ve gü­zel­lik­le­re da­vet edi­yor­lar. Kalp­le­ri ge­çi­ci sev­gi­ler­den, ba­ki ola­na bağ­lı­yor­lar. On­la­rın ders ver­di­ği o mü­ba­rek ter­bi­ye okul­la­rın­da kı­ya­me­te ka­dar bu va­zi­fe de­vam ede­cek­tir.
 
Ken­di kur­tu­lu­şu­muz adı­na, di­ğer in­san­lar adı­na, in­san­lık adı­na, ar­tık bir an ön­ce bu in­san­lık oku­lun­da ye­ri­mi­zi al­ma­mız ge­re­ki­yor.


Muhammed   Saki Erol

| Haziran 2013 | HAYAT DENGEMİZ |
Konu Adresi: http://www.dervisler.net/hayat-dengemiz--insanlik-okulu-t33599.0.html





Paylaş facebook Paylaş twitter
 

Özür dilemek, insanın ayrıcalığıdır Üç Aylara Girerken ||semerkandyayin| semerkand.tv| semerkandradyo| semerkanddergisi| semerkandaile| mostar| semerkandpazarlama| sultangazi.bel.tr| sitemap| Arama Sonuçları| Dervişler Mekanı| Wap| Wap2| Wap Forum| XML| Rss| DervislerNet/Facebook | DervislerNet/Twitter | Forum İletişim| |||www.dervisler.net 1.089 saniyede oluşturulmuştur


Hayat Dengemiz – İnsanlık OkuluGüncelleme Tarihi: 20/06/19, 05:09 Dervisler.Net © 2008-2014 |Lisans(SMF) |Sitemap | Facebook | Twitter | İletişim