...ölüme dair... - Pusula
Dervişler.Net Anasayfa

Forumda toplam 25.122 konu paylaşıldı... Bu konulara toplam 145.902 yorum yapıldı. Bugün 0 konu ve 0 ileti gönderildi.. Toplam : 22971 üyeli aileyiz.
Dervişler Mekanında, ...ölüme dair..., konusunu okuyorsunuz... Bu konu 1507 defa okundu.İsim benzeri konuları sayfanın altından takip edebilirsiniz.
Hayırlı paylaşımlar diliyoruz. Aradığınız konuyu bulamadıysanız bizimle iletişime geçebilirsiniz. Yazı alıntılarında kaynak(www.dervisler.net) gösterilmesi rica olunur.

Dervişler Mekanında paylaşılan en güzel konu:{...ölüme dair...}   Okunma sayısı 1507 defa

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Çevrimdışı Kusva

  • Dervişkolik
  • *****
  • İleti: 1.083
  • Konu: 379
  • Derviş: 244
  • Teşekkür: 8
...ölüme dair...
« : 25/11/08, 17:37 »
Korkumu bastıramıyorum...
Kendimi kabrin içine koyamıyorum.
Korku beni yiyip bitiriyor.
Bir türlü mezarın içine giremiyorum.
Hep aklıma o dua geliyor.

"Bizler de öldüğümüz zaman, o karanlık evimize getirip de yatırdıkları zaman, üstümüze toprağı çabuk çabuk atıp herkes evine gittiği zaman, nefsimizle o karanlık kabirde yalnız başımıza kaldığımız zaman, bizleri selim eyle Yârabbi!"


Nedense geceleri bastırıyor bu korku. Gündüz daha az endişeliyim.

Eskiden kışın, bir de geceleri ölülerin ne yaptığını merak ederdim. Bir gece mezarlığın önünden geçmek zorunda kalmıştık da, kendime zor gelmiştim.

Neydi, niçin bu kadar korkuyordum ölümden?
Ölüm neydi?
Hem ölüler ne yaparlardı yapayalnız; üşürler miydi?
Ölüm fizyolojik olarak beyin fonksiyonlarının iflas etmesi miydi?
Peki ya ruh, duygular, hisler nereye gidiyordu?
Biz ölmek için mi yaşıyorduk?
O zaman niyeydi bütün çabalar?...

Ölümle ciddi olarak ilk yüzleşmem anneannemin ölmesiyle oldu. Anneannem ölmüştü. Ölmemeliydi, bizi yalnız bırakmamalıydı. Acım çok derindi. Hiç bitmeyecek sandım. Herkes üzülüyordu ama, kimse ölüm sonrasını anlatmıyordu. Keza vicdanım soruyordu feryat figan; Görmüyor musun sonunu. Sermayeyi tüketme!" diyordu. Ama biz insanoğulları bazı şeyleri çabuk unuturuz. Bu çok derin acı nefsimce bastırıldı. Sonrasını tahmin etmek zor değil. Birçok insan gibi ruhum yara alıyor; kahroluyor ve daha anı yaşamadan biteceğini düşünerek üzülüyordum.

Artık ölüm düşüncesini bastıramıyorum.
Konuşuyorum, düşünüyorum.
Korkmamak zor.
Ölümden, yani ölüme ne kadar hazır olduğumuzdan, kabre ne kadar nurlu gireceğimizden.
"Nasılsa ölüyoruz, boşver, yaşamana bak!" dese de nefsim ve şeytanım, kalbim kanmıyor buna artık.
Çünkü kendimi oyalamak istemiyorum.
Azap çekiyorum yoksa.
Aklıma takvimden okuduğum şu öykü geliyor:

Adam ölüyor. Ama şuuru yerinde. "Bir yanlışlık var" diyor. "Yapacak çok işim var" diyor. Kabre konuluyor. Kimseye derdini anlatamıyor. Çıldıracak iken ter içinde uyanıyor. Haline şükrediyor.

Bu adam hepimiziz.
Ama hepimize sadece bir fırsat veriliyor; çok kıymetli tek bir fırsat.
Geri dönüşü yok.
Zor bir imtihan.
Karşılığı ise tahayyül edemediğimiz sonsuz bir hayat.
Hani o matematikte işareti bulunan sonsuz!
Yani, ya sonsuz mutluluk ya da sonsuz azap. Seçim bize kalmış.

 :X06 Selametle! :X06

Sibel Yenigün

Konu Adresi: http://www.dervisler.net/olume-dair-t6346.0.html




Çevrimdışı vatandaş

  • Çalışkan Üye
  • ***
  • İleti: 729
  • Konu: 22
  • Derviş: 1218
  • Teşekkür: 1
Ynt: ...ölüme dair...
« Cevapla #1 : 25/11/08, 17:44 »
bizi anlatmışsın,duygularımız duygularımızdır kurban... X:04



Bu kapı Allah kapısı;
resulullahtadır tapusu..


Paylaş facebook Paylaş twitter
 

spam nedir? Mürşide muhabbet beslemek ||semerkandyayin| semerkand.tv| semerkandradyo| semerkanddergisi| semerkandaile| mostar| semerkandpazarlama| sultangazi.bel.tr| sitemap| Arama Sonuçları| Dervişler Mekanı| Wap| Wap2| Wap Forum| XML| Rss| DervislerNet/Facebook | DervislerNet/Twitter | Forum İletişim| |||www.dervisler.net 1.44 saniyede oluşturulmuştur


...ölüme dair...Güncelleme Tarihi: 04/06/20, 04:32 Dervisler.Net © 2008-2014 |Lisans(SMF) |Sitemap | Facebook | Twitter | İletişim